Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy

Zarząd Krajowy OZZL zaleca wszystkim organizacjom terenowym związku, aby nie wyrażały zgody na przyznanie tzw. dodatków i aby porozumiewały się z innymi związkami zawodowymi w zakładach pracy w sprawie konieczności wzrostu płacy zasadniczej ( i w konsekwencji także innych dodatków za pracę).

1.Cele projektowanego systemu opieki zdrowotnej.

• Jakie są cele systemu opieki zdrowotnej (na przykład maksymalna taniość świadczeń zdrowotnych, bezpłatny dostęp do świadczeń dla wszystkich obywateli, wydolność systemu - bezpieczeństwo zdrowotne obywateli, brak kolejek, szarej strefy, korupcji)?
• Czy jest możliwe aby system opieki zdrowotnej był wydolny, bez kolejek, szarej strefy, korupcji?
  

2. Sposób finansowania służby zdrowia - jako całości .

Czy wszyscy obywatele powinni być "ubezpieczeni"? Czy wprowadzić dobrowolne ubezpieczenia zdrowotne? Czy finansowanie świadczeń ze środków publicznych?
Jeżeli finansowanie ze środków publicznych - czy wprowadzać składkę osobistą czy finansowanie z budżetu, a może finansowanie z budżetu w postaci "bonu zdrowotnego" (określona kwota pieniędzy przypadająca na świadczenia zdrowotnej dla jednego obywatela w ciągu jednego roku) ?
Czy możliwa i czy potrzebna jest konkurencja między płatnikami w ramach powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego? Czy potrzebny jest mechanizm wyrównawczy między tymi firmami i jakie powinny być główne kryteria tego wyrównania ?
Kto powinien ustalać wysokość składki ( bonu) ?
Czy firmy realizujące powszechne ubezpieczeni zdrowotne powinny mieć prawo zmiany wysokości składki?
Jak zapewnić elastyczność ("otwartość") finansowania służby zdrowia przy stałej wysokości składki (bonu, odsetka PKB przeznaczonego na służbę zdrowia) ? Czy elastyczność ta jest potrzebna?
Jaki sposób finansowania świadczeń zdrowotnych jest lepszy - na zasadzie "świadczeń rzeczowych" czy "zwrocie kosztów" ?
Czy medycyna ratunkowa powinna być finansowana odrębnie od pozostałych świadczeń, bezpośrednio z budżetu państwa?

3.Finansowanie poszczególnych świadczeniodawców i organizacja udzielania świadczeń zdrowotnych.

Czy świadczeniodawcy powinni być finansowani za udzielone świadczenia, czy ryczałtowo - w formie rocznych budżetów?
Czy powinno być równouprawnienie świadczeniodawców w dostępie do środków publicznych przeznaczonych na świadczenia zdrowotne? Czy pacjenci powinni mieć wolny wybór świadczeniodawcy?
Czy powinien istnieć "konkurs ofert" czy inny sposób "wejścia" na rynek świadczeń zdrowotnych refundowanych ze środków publicznych? Jeżeli inny sposób - jaki?
Czy każdy świadczeniodawca powinien otrzymywać tę samą kwotę refundacji ze środków publicznych za to samo ( tak samo zdefiniowane) świadczenie ? Czy ustalona kwota refundacji powinna obowiązywać wszystkich ubezpieczycieli i odnosić się do całego kraju, czy powinna obowiązywać zasada, że każda firma określa swoją kwotę refundacji i tę kwotę płaci wszystkim swoim świadczeniodawcom? Jakie są zalety i wady obu rozwiązań?
Kto powinien ustalać kwoty refundacji i na jakich zasadach?
Czy możliwa jest konkurencja między firmami realizującymi powszechne "ubezpieczenie" zdrowotne (dysponującymi środkami publicznymi ze "składki" lub "bonu zdrowotnego") - jeżeli firmy te nie mogą różnicować składki i są zobowiązane do refundacji tej samej kwoty za to samo świadczenie ? Czym konkurowałyby takie firmy?
Czy jest potrzebne i czy jest możliwe zrezygnowanie z limitowania świadczeń zdrowotnych refundowanych ze środków publicznych ( powszechnego "ubezpieczenia" zdrowotnego)?
Jakie mechanizmy mogą zastąpić limitowanie świadczeń ?
Czy potrzebne i czy możliwe jest istnienie bezpośrednich dopłat pacjentów do niektórych świadczeń zdrowotnych? Czy takie dopłaty naruszają konstytucyjną zasadę równego dostępu do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych?
Kto powinien ustalać zakres i wielkość współpłacenia? Czy powinny istnieć mechanizmy osłonowe - jakie, dla kogo?
Czy świadczeniodawcy powinni mieć prawo ustalania cen wyższych niż kwota refundacji z powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego (kwotę powyżej refundacji opłacałby pacjent lub jego ubezpieczenie dodatkowe) ? Czy takie rozwiązanie narusza konstytucyjną zasadę równego dostępu do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych?
Czy istnieje niebezpieczeństwo nieuzasadnionego podnoszenia cen przez świadczniodawców powyżej kwoty refundacji ze środków publicznych? Jakie mechanizmy można wprowadzić aby zapobiec temu niebezpieczeństwu?
Kto powinien ustalać standardy: postępowania medycznego, kosztów, wyposażenia zakładów opieki zdrowotnej, wymagań odnośnie personelu itp. ?
Czy potrzebe są dodatkowe ubezpieczenia zdrowotne ? Od czego takie ubezpieczenia powinny ubezpieczać?
Co oznacza pojęcie "koszyk świadczeń gwarantowanych" ze środków publicznych, czy jest to spis świadczeń bezpłatnych?
Jaka powinna być wielkość środków publicznych, przeznaczonych na świadczenia zdrowotne?
Czy zakłady opieki zdrowotnej powinny funkcjonować jak przedsiębiorstwa rynkowe?

OPT-OUT PACK

Pobierz tutaj

Statut OZZL z dnia 19 października 2018 roku 

Deklaracja członkowska OZZL
Lekarz zatrudniony na postawie umowy o pracę -,
Lekarz zatrudniony bez umowy o pracę , 

Zakładanie Oddziału Terenowego - wzory dokumentów - ,

Zebranie ogólne sprawozdawczo - wyborcze Oddziału Terenowego - wzory dokumentów - , 

Zjazd Regionalny OZZL sprawozdawczo - wyborczy - wzory dokumentów -

 Umowa w sprawie zgody na zastosowanie klauzuli opt -out

 ___________________________________________________________________________________________

Czy czas wolny po dyzurze jest płatny czy nie - opinia prawna

Zbyt długi tydzień pracy lekarzy - Rzeczpospolita 26.09.2006 r. nr 225 - tutaj

Zmuszani do dyżurów wbrew prawu - Gazeta Prawna 19.09.2006 r. nr 182 (1800)- tutaj

Unijny ombudsman w sprawie czasu pracy lekarzy - Medycyna Praktyczna on line 20.09.2006 r. -  pobierz

Lekarze pracują za dużo - Medycyna Praktyczna on line 8.09.2006 r. -  pobierz

Fiasko unijnych rozmów o czasie pracy - Gazeta Wyborcza 1 .06.2006 r. - tutaj

Czy czas pełnienia dyżuru wlicza się do czasu pracy - Gazeta Prawna 14. – 16. 11. 2003 r. -  pobierz



 

Komunikat dla prasy

Zarząd Krajowy OZZL informuje, że wystąpił ze skargą do Komisji Europejskiej, że w RP nie są przestrzegane, w odniesieniu do lekarzy, przepisy dyrektyw Unii Europejskiej o czasie pracy Nr 93/104/WE i Nr 2003/88/WE.

Zgodnie z tymi przepisami i wyrokami Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości tygodniowy czas pracy lekarza w RP nie powinien przekraczać 48 godzin – wraz z dyżurami, których pełnienie powinno zaliczać się do czasu pracy.

Tymczasem lekarze w Polsce, na podstawie art. 32j Ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, mogą być zobowiązani (i faktycznie są) do pełnienia dyżurów medycznych, poza normalnym czasem pracy, w ilości do 8 miesięcznie i 2 tygodniowo. Oznacza to między innymi, że lekarz może być zmuszony do nieprzerwanej pracy trwającej ponad 55 godzin (dzień pracy + dyżur + dzień pracy + dyżur + dzień pracy), co faktycznie ma miejsce. Trybunał Konstytucyjny RP uznał takie rozwiązanie za zgodne (!) z konstytucyjnym prawem obywatela do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy (art. 66 ust. 1 Konstytucji RP).

Skarga ZK OZZL do Komisji Europejskiej ma na celu wyeliminowanie wspomnianych przepisów o dyżurach medycznych z polskiego porządku prawnego i zakończenie dyskryminacji lekarzy pod względem obowiązkowego czasu pracy.

Czynnikiem, który dodatkowo skłonił OZZL do podjęcia powyższych kroków jest postawa kolejnych rządów RP, które traktują możliwości „dorobienia” przez lekarzy na dyżurach, jako wystarczający powód aby zaniżać płace lekarskie za normalny czas pracy. Włączenie przez GUS płacy za dyżury do kwoty „przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia” lekarzy, kompletnie zniekształca porównanie płac lekarskich z płacami innych zawodów i wywołuje niechętne reakcje społeczne na postulat zwiększenia wynagrodzeń zgłaszany przez lekarzy.

OZZL informuje, że opracował również wzór odpowiedniej skargi do KE kierowanej przez indywidualnego lekarza. Pierwsza taka, indywidualna skarga została już złożona, a OZZL rozpocznie akcję masowego składania skarg przez polskich lekarzy po decyzji Zarządu Krajowego w dniu 08 września 2006. .

Treść skargi ZK OZZL, kopia pisma z KE o przyjęciu skargi, wzór indywidualnej skargi lekarza do KE – znajdują się na stronie internetowej OZZL.

Skarga została złożona w czerwcu br. jednak komunikujemy o tym dopiero teraz, bo czekaliśmy na potwierdzenie przyjęcia pisma, które nadeszło w dniu 05 września br.

Zarząd Krajowy OZZL
Krzysztof Bukiel – przewodniczący Zarządu